De Italiaanse ondernemer Diego Della Valle zou de geplande restauratie van het Colosseum vrijwel in zijn eentje willen betalen. Hij heeft inderdaad een bod gedaan, gaf de woordvoerder van xc3xa9xc3xa9n van zijn bedrijven gisteren toe. De zakenman is vooral bekend als eigenaar van het luxeschoenenmerk Tod's. Diego Della Valle zou bereid zijn 23 miljoen euro in het project te steken. De restauratie van het Colosseum zou ongeveer 25 miljoen euro gaan kosten, zo werd eerder berekend.

De overheid klopte begin augustus aan bij de privxc3xa9sector, op zoek naar geld voor de dringende restauratie van het monument. In binnen- en buitenlandse kranten verschenen advertenties waarin de Italiaanse overheid sponsors opriep zich te melden. De sponsordeal die het ministerie van Cultuur voor het Colosseum wil sluiten, is uniek voor Italixc3xab en waarschijnlijk ook wereldwijd nooit eerder toegepast. Diego Della Valle is een succesvolle bedrijfsdleider maar niet geheel onbesproken. Critici stellen zich nu al de vraag hoe de man de ijzersterke naam en marktwaarde van het Colosseum gaat uitspelen wanneer hij gedurende enige tijd over de rechten ervan mag beschikken.

Op 31 oktober was de periode van de kandidatuurstelling voorbij. Het bleef echter ijzig stil op het ministerie van Cultuur. Er zou vanuit de bedrijven niet veel interesse geweest zijn voor de sponsoring van een dergelijk restauratieproject, zo werd gefluisterd. Geen van de ongeveer 20 bedrijven die intekenden zou hebben voldaan aan de in het bestek gestelde eisen. Een flinke streep door de rekening, want de regering droomde al luidop van de restauratie van nog andere monumenten volgens deze formule.

Achter de schermen werd echter onderhandeld met Della Valle en nog enkele andere rijke gexc3xafnteresseerden. Het lijkt er nu op dat er een overeenkomst is, blijkbaar met slechts xc3xa9xc3xa9n man, die het hele dossier naar zich heeft toegetrokken. Het is nu afwachten of Della Valle effectief met het nodige geld over de brug zal komen. We zullen het snel weten, want de werken moeten zo vlug mogelijk beginnen. Als einddatum van het restauratieproject werd 31 oktober 2013 voorop gesteld. Gezien de omvang van het werk wordt dat hoe dan ook een vrij korte uitvoeringstermijn, al zijn einddata in Rome altijd wel rekbaar.

Wat er precies werd bedisseld tussen de overheid en de privxc3xa9-ondernemer is (nog) niet geweten. Feit is dat Della Valle ook verantwoordelijk zal zijn voor het gespecialiseerde aannemingsbedrijf dat de restauratie zal uitvoeren. Die firma zal tijdens de werken echter altijd onder toezicht staan van inspecteurs, architecten en archeologen. Hoe het echter zit met de financiering van extra haalbaarheidsstudies, de boetes voor het niet naleven van het tijdschema, de sancties die worden opgelegd wanneer de werken niet naar behoren of helemaal niet worden uitgevoerd, het garanderen van de algemene veiligheid (het Colosseum zou tijdens de werken nooit volledig sluiten omdat men de inkomsten van de toeristen niet wil missen) is volkomen onduidelijk. Het is bijna ondenkbaar dat een man van dit kaliber dergelijke verregaande verbintenissen zonder verpinken heeft aanvaard of zonder zelf bijkomende eisen te stellen.

Paus Johannes-Paulus II sloot destijds een soortgelijke overeenkomst met Nippon Television. Dat Japanse bedrijf betaalde de restauratie van de Sixtijnse kapel in ruil voor de exclusieve beeld- en reproductierechten van Michelangelo's meesterlijke fresco's, die ze gedurende enkele jaren mochten commercialiseren. Voor het Colosseum staat al vast dat de sponsor van de werken – vermoedelijk Diego Della Valle dus – zijn logo('s) mag drukken op de toegangskaartjes van de zowat 5 miljoen mensen die het Colosseum elk jaar bezoeken. Hij krijgt bovendien de exclusieve rechten over de beelden van de restauratie en de sponsor mag in beperkte mate reclame maken op het Colosseum zelf. Die moet wel passen "binnen het belang en de uiterlijke waardigheid van het Colosseum", zo staat in het lastenboek. Op de steigers zullen bijvoorbeeld geen bedrijfslogo's te zien zijn. Wat hem tijdens de recente onderhandeling dan eventueel nog wel werd beloofd is zoals gezegd voorlopig nog een vraagteken.

Met een marktwaarde van 91 miljard euro staat het Colosseum op nummer 1 in Italixc3xab. Het Flavische Amphitheater behoort daarmee tot het duurste culturele erfgoed van het land. De berekening werd een tijdje geleden gemaakt in een studie van de Kamer van Koophandel in Monza. De marktwaarde van de monumenten is berekend op basis van de waarde van de immobilixc3xabn, de jaarlijkse omzet en bijkomende factoren zoals het aantal bezoekers. De Vaticaanse Musea met de bijhorende kunstcollectie staan op 2 in dezelfde lijst, met een marktwaarde van 90 miljard euro.  De top vijf omvat voorts nog de dom van Milaan (82 miljard), de archeologische site van Pompei en de San Marcobasiliek in Venetixc3xab. Op zes staat het Uffizi in Firenze.

Diego Della Valle (xc2xb01953) is een uitstekende ondernemer maar helemaal onbesproken is hij niet. Het is de man achter ondermeer Tod's, Hogan, Fay, Roger Vivier en Schiaparelli, zeg maar schoenen, handtassen, jassen en accessoires. Della Valle is eigenaar van verscheidene luxueuze villa's, beschikt over meerdere Ferrari's en vertrouwt in de praktijk op een team dat probleemloos de diverse afdelingen van zijn bedrijvengroep leidt. Voor Hogan laat hij zich bijstaan door zijn zoon Emanuele.

Hij is tevens de ex-president  van ACF Fiorentina. Tijdens zijn aanstelling keerde Fiorentina terug in de Serie A. In 2006 werd hij schuldig verklaard aan betrokkenheid bij het grootste voetbalschandaal dat Italixc3xab ooit heeft gekend en kreeg hij een celstraf van 3 jaar en 9 maanden. In 2007 werd die straf teruggebracht naar 8 maanden en uiteindelijk werd Della Valle alleen nog maar aangeklaagd voor het schenden van artikel 1 (sportieve loyaliteit), waardoor hij enkel schuldig blijft aan sportieve fraude.

Diego Della Valle groeide op tussen het leder. Zijn grootvader Filippo begon een bescheiden schoenbedrijfje in de Marche, in de buurt van Ancona. Zijn vader, Dorino, slaagde er in de jaren vijftig en zestig in om het bedrijf fors te laten groeien. Diego stond te trappelen om in de zaak te komen, maar zijn vader verhinderde dat. Hij moest en zou rechten studeren. Dat deed hij, maar zonder al te veel resultaat. Uiteindelijk belandde Diego, eind jaren zeventig, toch in het bedrijfje van zijn pa, en mocht hij er zich inlaten met internationale expansie. Dus trok hij naar Amerika.

Een juiste keuze, zo bleek, want hij stond er op een dag oog in oog met een man die wel iets bijzonders aan de voeten had. Niet het schoeisel zelf, maar de achterkant en de hiel waren Della Valle opgevallen. Die stonden namelijk vol rubberen studs, waardoor een chauffeur meer grip had op de pedalen van zijn auto. Della Valle ging op zoek naar de maker van de schoenen, kocht het bedrijf en liet de schoen een complete metamorfose ondergaan, weliswaar met behoud van de noppen. Hij riep de naam JP Tod's in het leven, en stuurde het hoogst comfortabele schoeisel naar de Italiaanse modemakers Krizia en Gianfranco Ferrxc3xa9, die de schoenen prompt mee op de catwalk stuurden. Het ontging de Italiaanse pers niet.

Nog meer succes had hij toen wijlen Gianni Agnelli, toen nog de baas van Fiat, in een paar Tod's verscheen. Nog later ontdekten ook Caroline Van Monaco en Catherine Deneuve de makkelijke Tod's. De pers raakte gealarmeerd en Della Valle begreep dat vip-spotting geen slechte zaak was voor zijn bedrijf. Hij doet het trouwens nog steeds. Niet veel later introduceerde hij het nog iets sportievere Hogan en startte hij met eigen winkelconcepten. Vandaag heeft Tod's wereldwijd honderden winkels. Sinds november 2000 is het bedrijf beursgenoteerd, op de beurs van Milaan.

Ook de omzet van Hogan gaat in stijgende lijn, net als Fay. Dat laatste label startte met uitsluitend jassen, en wilde vooral uitmunten in kwaliteit en comfort. Mooie maar duurzame materialen, een comfortabele snit, en toch dat extraatje dat mensen over de streep trekt. Tot enkele jaren geleden was het een gewoon Italiaans label in het segment 'buitenkleding voor heren', vandaag is het marktleider in Italixc3xab, met eigen winkels in talrijke steden en een flagship store in de prestigieuze Via Della Spiga in Milaan.

Bovendien heeft het label in nauwelijks enkele jaren tijd honderden multimerkzaken als bevoorrechte partners gekozen, verspreid in vele landen, waaronder ook Belgixc3xab. Diego Della Valle is nooit een man geweest van het snelle geldgewin. Hij kiest voor groei, dat wel, maar hij zoekt in ieder land gewoon naar de beste winkels op de beste locaties en laat zo de omzet geleidelijk maar zeker stijgen.