Heiligdommen speelden voorname rol bij Romeinse verovering van Italixc3xab. Dat is de conclusie van Tesse Stek (Mediterrane Archeologie) bij de verdediging van het eindwerk Sanctuary and Society in Central-Southern Italy (3rd to 1st centuries BC). A Study into Cult Places and Cultural Change after the Roman Conquest of Italy. Promotor van deze verhandeling is prof. dr. Marijke Gnade. Heiligdommen vervulden een spilfunctie in de gemeenschappen van Italixc3xab in de Oudheid. Dit blijkt uit de grootschalige monumentalisering van cultusplaatsen gedurende de d3e tot 1ste eeuw v. Chr. Het is ook in deze periode dat Rome geheel Italixc3xab verovert.

Tesse Stek onderzocht de rol van heiligdommen in het licht van deze grote politieke en maatschappelijke veranderingen. Voor de inheemse, Italische bevolking bleken heiligdommen belangrijke plaatsen om de xe2x80x98eigenheid’ te benadrukken. In sommige tempels werd zelfs expliciet verwezen naar de eigen, Italische etnische identiteit. Dit gebeurde juist nxc3xa1 de Romeinse verovering, en kan als een reactie daarop gezien worden. Maar ook de nieuwe gemeenschappen die door de Romeinse expansie in Italixc3xab ontstonden, definieerden zichzelf door middel van rituelen en cultusplaatsen.

Het idee dat Rome een beleid van religieuze tolerantie voerde, is daarom ten dele onjuist: de impact van Romeinse religie op de veroverde gebieden is duidelijk aantoonbaar. Heiligdommen en religie speelden dus een fundamentele rol in zowel de Romeinse incorporatie van Italixc3xab als in de reacties daarop van sommige Italische inwoners. Eerder dan van een tweedeling tussen de Italische bevolking versus een imperialistische Romeinse religieuze politiek, was er sprake van een cultureel-religieuze definixc3xabring van verschillende nieuwe groepen die ontstonden in deze periode.